Środowisko życia

Żmija zygzakowata jest gadem o aktywności zmierzchowo-nocnej, za dnia wygrzewa się na słońcu. Jest gatunkiem ciepłolubnym, o szerokim zasięgu występowania, dlatego spotykana jest w różnych środowiskach np. na łąkach, śródleśnych polanach, w lasach i ich obrzeżach, na usypiskach kamieni i torfowiskach. Zasiedla tereny zarówno podmokłe jak i suche. Spotykana jest również w pobliżu zbiorników wodnych – do których wystraszona ucieka, oraz na terenach wykorzystywanych przez człowieka – np. na polach uprawnych. W sen zimowy zapada w październiku. Zimuje w kryjówkach na lądzie np. norach, rozpadlinach, zwykle gromadnie. Skład jadu nie jest jeszcze dokładnie poznany, jego działanie polega głównie na uszkodzeniu układu krwionośnego. Powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi, rozpad erytrocytów, krwotoki, opuchliznę i silny ból, zaburzenia jelitowo-żołądkowe, zawroty głowy. Działa alergicznie, u osób uczulonych konieczne jest jak najszybsze udanie się do szpitala i podanie surowicy. Żmija ukąszając nie zawsze wprowadza jad do organizmu człowieka, są to tzw. suche ukąszenia. Trzeba pamiętać, że żmija nigdy nie zaatakuje pierwsza, robi to w sytuacjach silnego zagrożenia, lub kiedy jest drażniona. Bardzo często woli uciec niż się bronić.